Posts

Image
  ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣ ॥ ଓଁ ନମୋ ଭଗବତେ ବାସୁଦେବାୟ ॥ ॥ ନବମ ସ୍କନ୍ଧ ॥ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ରାଜା ନିମିଙ୍କ ବଂଶର ବର୍ଣ୍ଣନ   ଶ୍ରୀଶୁକ ଉବାଚ ନିମିରିକ୍ଷ୍ୱାକୁତନୟୋ ବସିଷ୍ଠମବୃତର୍ତ୍ୱିଜମ୍ । ଆରଭ୍ୟ ସତ୍ରଂ ସୋଽପ୍ୟାହ ଶକ୍ରେଣ ପ୍ରାଗ୍ୱୃତୋଽସ୍ମି ଭୋଃ ॥ ୧॥ ଶ୍ରୀଶୁକଦେବ କହୁଛନ୍ତି – ପରୀକ୍ଷିତ ! ଈକ୍ଷାକୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ନିମି | ସେ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମହର୍ଷି ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଋତ୍ବିଜ ରୂପରେ ବରଣ କଲେ | କିନ୍ତୁ ବସିଷ୍ଠ ମୁନି କହିଲେ – ରାଜନ୍ ! ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଯଜ୍ଞ ନିମନ୍ତେ ମୋତେ ପୂର୍ବରୁ ବରଣ କରି ସାରିଛନ୍ତି | ତଂ ନିର୍ୱର୍ତ୍ୟାଗମିଷ୍ୟାମି ତାବନ୍ମାଂ ପ୍ରତିପାଲୟ । ତୂଷ୍ଣୀମାସୀଦ୍ଗୃହପତିଃ ସୋଽପୀନ୍ଦ୍ରସ୍ୟାକରୋନ୍ମଖମ୍ ॥ ୨॥ ମୁଁ ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ପୂରା କରିବା ପରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବି | ସେତେଦିନ ତୁମେ ମୋର ପ୍ରତୀକ୍ଷା କର |’ ଏକଥା ଶୁଣି ରାଜା ନିମି ଚୁପ୍ ରହିଲେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ସମାପନ କରିବା ପାଇଁ ବସିଷ୍ଠ ମୁନି ଚାଲିଗଲେ | ନିମିଶ୍ଚଲମିଦଂ ବିଦ୍ୱାନ୍ ସତ୍ରମାରଭତାତ୍ମବାନ୍ । ଋତ୍ୱିଗ୍ଭିରପରୈସ୍ତାବନ୍ନାଗମଦ୍ୟାବତା ଗୁରୁଃ ॥ ୩॥ ବିଚାରବାନ୍ ନିମି ଚିନ୍ତା କଲେ ଯେ ଜୀବନ ତ କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁର ଅଟେ , ତେଣୁ ଶୁଭକର୍ମ କରିବାରେ ବିଳମ୍ବ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ | ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି ସେ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ | ଗୁରୁ ବସିଷ୍ଠ ଫେରିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା...
Image
ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣ ॥ ଓଁ ନମୋ ଭଗବତେ ବାସୁଦେବାୟ ॥ ॥ ନବମ ସ୍କନ୍ଧ ॥ ଦ୍ବାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଈକ୍ଷାକୁବଂଶୀୟ ଶେଷ ରାଜାମାନଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନ   ଶ୍ରୀଶୁକ ଉବାଚ କୁଶସ୍ୟ ଚାତିଥିସ୍ତସ୍ମାନ୍ନିଷଧସ୍ତତ୍ସୁତୋ ନଭଃ । ପୁଣ୍ଡରୀକୋଽଥ ତତ୍ପୁତ୍ରଃ କ୍ଷେମଧନ୍ୱାଭବତ୍ତତଃ ॥ ୧॥ ଶ୍ରୀଶୁକଦେବ କହୁଛନ୍ତି – ପରୀକ୍ଷିତ ! କୁଶଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେଲେ ଅତିଥି , ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ନିଷଧ, ନିଷଧଙ୍କର ନଭ, ନଭଙ୍କର ପୁଣ୍ଡରୀକ , ଏବଂ ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେଲେ କ୍ଷେମଧନ୍ବା | ଦେବାନୀକସ୍ତତୋଽନୀହଃ ପାରିୟାତ୍ରୋଽଥ ତତ୍ସୁତଃ । ତତୋ ବଲସ୍ଥଲସ୍ତସ୍ମାଦ୍ୱଜ୍ରନାଭୋଽର୍କସମ୍ଭବଃ ॥ ୨॥ କ୍ଷେମଧନ୍ବାଙ୍କର ଦେବାନୀକ , ଦେବାନୀକଙ୍କର ଅନୀହ , ଅନୀହଙ୍କର ପାରିୟାତ୍ର, ପାରିୟାତ୍ରଙ୍କର ବଳସ୍ଥଳ ଏବଂ ବଳସ୍ଥଳଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେଲେ ବଜ୍ରନାଭ | ଇଏ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଅଂଶ ଥିଲେ | ଖଗଣସ୍ତତ୍ସୁତସ୍ତସ୍ମାଦ୍ୱିଧୃତିଶ୍ଚାଭବତ୍ସୁତଃ । ତତୋ ହିରଣ୍ୟନାଭୋଽଭୂଦ୍ୟୋଗାଚାର୍ୟସ୍ତୁ ଜୈମିନେଃ ॥ ୩॥ ବଜ୍ରନାଭଙ୍କଠାରୁ ଖଗଣ, ଖଗଣଙ୍କଠାରୁ ବିଧୃତି ଏବଂ ବିଧୃତିଙ୍କଠାରୁ ହିରଣ୍ୟନାଭଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା | ସେ ଜୈମିନିଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ଯୋଗାଚାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ | ଶିଷ୍ୟଃ କୌସଲ୍ୟ ଆଧ୍ୟାତ୍ମଂ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟୋଽଧ୍ୟଗାଦ୍ୟତଃ । ଯୋଗଂ ମହୋଦୟମୃଷିର୍ହୃଦୟଗ୍ରନ୍ଥିଭେଦକମ୍ ॥ ୪॥ କୋଶଳଦେଶବାସୀ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ଋଷି ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟତ୍ବ ସ୍ବୀକାର କରି ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଧ୍ୟାତ୍ମଯୋଗର ଶିକ୍...
Image
  ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣ ॥ ଓଁ ନମୋ ଭଗବତେ ବାସୁଦେବାୟ ॥ ॥ ନବମ ସ୍କନ୍ଧ ॥ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଶେଷ ଲୀଳାର ବର୍ଣ୍ଣନ   ଶ୍ରୀଶୁକ ଉବାଚ ଭଗବାନାତ୍ମନାଽଽତ୍ମାନଂ ରାମ ଉତ୍ତମକଲ୍ପକୈଃ । ସର୍ୱଦେବମୟଂ ଦେବମୀଜ ଆଚାର୍ୟବାନ୍ ମଖୈଃ ॥ ୧॥ ଶ୍ରୀଶୁକଦେବ କହୁଛନ୍ତି – ପରୀକ୍ଷିତ ! ଗୁରୁ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ କରି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀରାମ ସ୍ବୟଂ ହିଁ ଉତ୍ତମ ସାମଗ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ବାରା ନିଜ ସର୍ବଦେବସ୍ବରୂପ ସ୍ବୟଂପ୍ରକାଶ ଆତ୍ମାର ଯଜନ କଲେ | ହୋତ୍ରେଽଦଦାଦ୍ଦିଶଂ ପ୍ରାଚୀଂ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଦକ୍ଷିଣାଂ ପ୍ରଭୁଃ । ଅଧ୍ୱର୍ୟବେ ପ୍ରତୀଚୀଂ ଚ ଉଦୀଚୀଂ ସାମଗାୟ ସଃ ॥ ୨॥ ସେ ହୋତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗ , ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ , ଅଧ୍ବର୍ୟୁଙ୍କୁ ପଶ୍ଚିମ ଏବଂ ଉଦଗାତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଗ ପ୍ରଦାନ କଲେ | ଆଚାର୍ୟାୟ ଦଦୌ ଶେଷାଂ ଯାବତୀ ଭୂସ୍ତଦନ୍ତରା । ମନ୍ୟମାନ ଇଦଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋଽର୍ହତି ନିଃସ୍ପୃହଃ ॥ ୩॥ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ରହିଥିବା ସମସ୍ତ ଭୂମି ସେ ନିଜ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କଲେ | ତାଙ୍କର ନିଶ୍ଚୟ ଏହା ଥିଲା ଯେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମଣ୍ଡଳର ଅଧିକାରୀ ଏକମାତ୍ର ନିଃସ୍ପୃହ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଁ ଅଟନ୍ତି | ଇତ୍ୟଯଂ ତଦଲଙ୍କାରବାସୋଭ୍ୟାମବଶେଷିତଃ । ତଥା ରାଜ୍ଞ୍ୟପି ବୈଦେହୀ ସୌମଙ୍ଗଲ୍ୟାବଶେଷିତା ॥ ୪॥ ଏହିପରି ଭାବରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମଣ୍ଡଳ ଦାନ କରି ସେ ନିଜ ଶରୀରର ବ...